Przy okazji swojej podróży apostolskiej do Francji i Unesco, papież Leon XIV udał się w sobotę, 26 września, do Instytutu Katolickiego w Paryżu na spotkanie z członkami [paryskiego] Zgromadzenia synodalnego, katechumenami i neofitami. Przed tym spotkaniem Ojciec święty modlił się w kościele karmelitów pw. św. Józefa, który w latach 1611-1792 był kościołem konwentualnym Karmelitów Bosych w Paryżu. Tam właśnie żył brat Wawrzyniec od Zmartwychwstania (1614-1691), o którym Ojciec święty wyznał w grudniu ubiegłego roku, że jest jednym z jego mistrzów duchowych. Pragnąc włączyć w tę wizytę braci z Zakonu, do którego należał brat Wawrzyniec, Rektor Instytutu Katolickiego w Paryżu zaprosił przełożonego prowincjalnego Karmelitów Bosych Prowincji Paryskiej, br. Antoine’a-Marie Leduca do uczestnictwa w tym spotkaniu. Towarzyszyła mu delegacja z Prowincji Paryskiej, przy udziale Przełożonego Generalnego Zakonu Karmelitów Bosych. Z tej okazji brat Antoine-Marie Leduc wręczył Ojcu świętemu oryginalne wydanie „Obyczajów i rozmów” („Moeurs et entretiens”) brata Wawrzyńca (1694), pochodzące z biblioteki Karmelitów w Paryżu. W ten sposób Ojciec święty otrzymał egzemplarz pierwszego wydania zawierającego „Praktykę ćwiczenia obecności Bożej” swojego duchowego przyjaciela, brata Wawrzyńca od Zmartwychwstania.

Po śmierci brata Wawrzyńca, która nastąpiła 12 lutego 1691 roku, jego teksty duchowe wraz z bezpośrednimi wspomnieniami jednego z jego przyjaciół, zostały opublikowane w dwóch tomach przez tegoż przyjaciela, brata Józefa de Beaufort. Pierwszy z tomów, wydany w roku 1692, zawiera Maksymy duchowe, szesnaście Listów oraz biografię zatytułowaną Pochwała brata Wawrzyńca od Zmartwychwstania. Drugi tom tego pierwszego wydania tekstów duchowych brata Wawrzyńca został wydany w roku 1694. Zawiera kolejny szkic biograficzny, zatytułowany Obyczaje brata Wawrzyńca od Zmartwychwstania, cztery Rozmowy Józefa de Beaufort z bratem Wawrzyńcem oraz kompilację tekstów duchowych, zaczerpniętych z Listów i Maksym, zatytułowaną "Praktyka ćwiczenia obecności Bożej". Pod tym właśnie tytułem „Praktyki obecności Bożej” całość tekstów duchowych brata Wawrzyńca zachowała się dla potomnych i tak zwyczajowo jest nazywana. Taki właśnie tytuł Ojciec święty spontanicznie zacytował 2 grudnia 2025 roku, mówiąc o pismach brata Wawrzyńca od Zmartwychwstania.

Karmelici Bosi z Prowincji Paryskiej cieszą się, że za sprawą papieża Leona XIV cały Kościół poznał przesłanie duchowe brata Wawrzyńca od Zmartwychwstania i że dało to okazję do przedstawienia tego pokornego zakonnika jako przewodnika duchowego dla wszystkich wiernych. Jest godnym zauważenia, że życie i przesłanie prostego brata konwersa z XVII wieku towarzyszy dziś Pasterzowi Kościoła powszechnego oraz tylu chrześcijanom i podtrzymuje ich [w życiu i posłudze]. Widzimy w tym piękną parabolę misji powierzonej życiu kontemplacyjnemu: w sposób pokorny i ukryty być w służbie całego Ciała Kościoła. „W sercu Kościoła, mojej Matki, będę Miłością… w ten sposób będę wszystkim” (św. Teresa z Lisieux, Rps B 3v). Jest to zachęta i pociecha dla tych wszystkich, którzy w ukryciu klauzury prowadzą walkę Wiary i posługę modlitwy dla Kościoła i naszych braci i sióstr w człowieczeństwie. Bowiem, jak wyjaśnia święta Teresa z Lisieux, modlitwa jest fermentem, który przekształca świat od środka: „Pewien uczony powiedział: ‘Dajcie mi dźwignię i punkt oparcia, a uniosę świata’. To, czego Archimedes nie mógł otrzymać, ponieważ jego prośba nie zwracała się do Boga i sformułował ją tylko z punktu widzenia materialnego, to właśnie w całej pełni otrzymali Święci. Wszechmocny dał im za punkt oparcia – Samego siebie i tylko Siebie samego, a za dźwignię – modlitwę, która rozpala ogniem miłości, i w ten sposób unieśli świat, i w ten sposób Święci nadal walczący [na ziemi] unoszą go i do końca świata Święci, którzy będą żyli w przyszłości, będą również świat unosić” (Rps C 36r-v, tłum. własne: Fundacja Karmel na Woli).